We waren in de speeltuin, en speelde eindeloos tikkertje. Tot die ene keer, toen speelde we verstoppertje. Ik was bang je niet te kunnen vinden. Bang dat je opeens weg was. En ik kon je ook niet vinden. Ik riep je naam wel 100 keer, maar je bleef verstopt. Ik riep nog harder je naam, en ik begon te huilen. Toen kwam je uit de bosjes naar me toe gerend, zo hard als je kon. Je begon me te troosten. Nooit meer hebben we verstoppertje gespeeld. tot op de dag van vandaag, ben ik nog steeds bang je kwijt te raken.
Ik ren je achterna, zoals we vroeger deden, toen we klein waren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten